
Drukarki kablowe mogą drukować oznaczenia na rurkach o średnicach do 6 mm.
Jak oznaczać przewody o średnicach większych niż 6 mm?
Czym różnią się sposoby oznaczania już podłączonego przewodu od jeszcze niepodłączonego?

Średnica oznaczanych przewodów WIĘKSZA NIŻ 6 mm
Rozwiązaniem jest zastosowanie zewnętrznych nośników oznaczeń, do których wkładana jest plastikowa wkładka lub etykieta. Marker nie jest mocowany bezpośrednio do przewodu, lecz umieszczany w dodatkowym nośniku — przezroczystym pojemniku lub tulei. Zapewnia to również dodatkową ochronę oznaczenia przed uszkodzeniem. Takie nośniki są szczególnie wygodne, gdy oznaczenie przewodu musi być zmieniane.
Rozważmy to na przykładzie drukarki Supvan Tp-86e.
Jeśli uchwyt jest instalowany PRZED podłączeniem przewodu
W tym przypadku można zastosować tuleje TML-PT oraz wkładkę TML-SP4-12.
Długość pojemnika wynosi 20 lub 25 mm, a średnice przewodów od 0,25 do 35 mm.
Jeśli uchwyt jest instalowany PO podłączeniu przewodu
Do oznaczania już podłączonych przewodów o średnicy większej niż 6 mm stosuje się przezroczyste pojemniki WKM oraz plastikowe taśmy w kasetach o szerokości 6 mm lub 12 mm jako nośnik informacji.
Pojemniki WKM są dostępne w trzech wariantach różniących się rozmiarem uchwytu: 8×20 mm, 8×30 mm oraz 18×43 mm.

Średnica oznaczanych przewodów MNIEJSZA NIŻ 6 mm
Podczas montażu szaf elektrycznych, gdy przewody mają średnicę od 2 do 6 mm, zalecamy ekonomiczne rozwiązanie — oznaczanie za pomocą rurek PVC lub rurek termokurczliwych.